19
May , 2012
Saturday

NaszeWyspy.co.uk

Polacy w UK, Anglii, Szkocji, Walii i Irlandii

Hampton Court Palace

Pierwsze budynki na terenie dzisiejszego Hampton Court należały do rycerzy zakonu św. Jana – zgrupowania założonego w XI wieku. Począwszy od 1236 roku znajdowała się tutaj ich farma i spichlerz.
Pierwsze lokale mieszkalne pojawiły się dopiero w XIV wieku i szybko zyskały sobie popularność wśród bogatych gości, którzy odwiedzali znajdujące się nieopodal Hampton królewskie pałace Sheen i Byfleet. Wkrótce jednak, na skutek upadku posiadłości Byfleet i związanego z tym spadku zainteresowania Hampton, zakon zmuszony został rozpocząć wynajmowanie apartamentów.
Pierwszym długoterminowym lokatorem był Giles Daubeney – przyszły Lord Chamberlain króla Henry VII. Za jego sprawą w posiadłości zaczęły wówczas gościć ważne osobistości – włączając króla i królową, którym Hampton bardzo przypadł do gustu.
Po Daubeney’u pałac przejął Thomas Wolsey – arcybiskup Yorku i bliski współpracownik Henryka VIII, który niejednokrotnie gościł słynnego władcę w Hampton. To właśnie Wolsey zbudował ów ogromny kompleks pałacowy, który dał początek dzisiejszej bryle. Już wtedy pałac składał się z ponad 1000 pokojów.

Gdy Henryk VIII zerwał stosunki z kościołem katolickim po słynnej odmowie udzielenia mu rozwodu, Wolsey stracił pałac. Hampton trafił w ręce królewskie, w których pozostaje do dziś. W ciągu zaledwie 10 lat Henryk VIII wydał 62 000 funtów (suma odpowiadająca dziś 18 milionom funtów) przebudowując i rozbudowując Hampton Court. Pałac stał się jednym z najnowocześniejszych i najbardziej wyrafinowanych w Anglii. Nowymi dodatkami były m.in. kuchnie o powierzchni 3 344 metrów kwadratowych, kaplica oraz ogromny pokój jadalny, korty tenisowe oraz ogrody i tereny łowne o powierzchni ponad 1100 akrów.

Kolejni władcy także pałali wielką sympatią do pałacu – regularnie wizytowała go m.in. Elżbieta I. Karol I Stuart zbudował nowy kort tenisowy i nakazał wykopanie rzeki Longford, aby zasilić nowe fontanny w przypałacowych ogrodach oraz sprowadził bogatą kolekcję sztuki – zwłaszcza obrazów i rzeźb, a jego następca – Karol II – dobudował apartamenty w południowo-wschodniej części budynku – zupełnie inne w charakterze od gotyckiej architektury Henryka VIII.
Pod koniec XVII wieku pałac przebudowano w bardzo dużym stopniu w stylu eleganckiego baroku, dodając wewnątrz m.in. nietuzinkowe kominki i kolorowe sufity.

W 1737 roku rodzina Jerzego II jako ostatnia z królewskich używała całego pałacu. W 1760 roku tysiące pokojów pałacu podzielono na mniejsze apartamenty (zwykle 12 – 14 pokojowe, choć zdarzały się i takie z 40 pokojami ), w których zamieszkiwali Ci, którzy szczególnie zasłużyli się dla Korony i kraju.
W 1838 młoda królowa Wiktoria rozkazała otworzyć pałac dla publiczności – tak pozostało do dziś.
W 1986 pożar poważnie uszkodził dużą część królewskich apartamentów, jednak po 6 latach nieustających prac udało się je odrestaurować do dawnej świetności.

Na odwiedzających (od otworzenia pałacu dla publiczności przez królową Wiktorię było ich w sumie ponad 55 milionów) czekają setki pięknych, iście królewskich pokojów wypełnionych dziełami sztuki sprowadzanymi przez kolejnych właścicieli (obrazy Breugla, Cranacha, Holbeina, Tintoretta i Tycjana).
Podczas zwiedzania nie można pominąć pięknie dekorowanej kaplicy, liczącej sobie ponad 450 lat, Wielkiego Holu – największego i ostatniego średniowiecznego holu, w którym u początku XVII wieku swe sztuki wystawiał Szekspir oraz wspaniałych kuchni Tudorów – zaprojektowanych dla przygotowywania posiłków dla ponad 600 osób równocześnie (są to największe kuchnie tego typu w Anglii) oraz Privy Garden – przywróconego do wyglądu z XVII wieku, w którym należy zajrzec do Dolnej Oranżerii gdzie umieszczono cykl obrazów Andrei Mantegny „Triumfy Cezara”. Do dziś świetnie się trzyma zasadzona w 1768 r. Wielka Winorośl, co roku wydająca ponad 300 kg owoców.
Ponadto zamek posiada cały zastęp duchów – podobno straszą tu żony Henryka VIII a także sam król Henryk VIII.

Godziny zwiedzania
30 marca – 25 października: poniedziałek – niedziela od 10:00 do 18:00
26 października – 28 marca: poniedziałek – niedziela od 10:00 do 16:30

Cennik
Dorośli: £13.30
Dzieci poniżej 16 lat: £6.65
Ulgowe: £11.30
Rodzinne (2 rodziców i do 3 dzieci): £37.00

Adres
Hampton Court Palace
East Molesey
Surrey
KT8 9AU

PODZIEL SIĘ ZE ŚWIATEM LINKIEM DO ARTYKUŁU
facebook twitter delicious blip sfora Śledzik
 

Zostaw komentarz




Anglia Szkocja Walia i Irlandia

Wielka Brytania (United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania, Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Guernsey, Jersey i Wyspa Man, posiadają odrębny status dependencji Korony brytyjskiej i nie wchodzą w skład Zjednoczonego Królestwa. Terytoriami zależnymi Wielkiej Brytanii są: Akrotiri, Anguilla, Bermudy, Brytyjskie Terytorium Antarktyczne, Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego, Brytyjskie Wyspy Dziewicze, Dhekelia, Kajmany, Falklandy, Georgia Południowa i Sandwich Południowy, Gibraltar, Montserrat, Pitcairn, Św. Helena, Turks i Caicos. Wielka Brytania jest członkiem-założycielem Wspólnoty Narodów zrzeszającej byłe kolonie, dominia i inne posiadłości brytyjskie, wchodzi także w skład G8. Należy do Rady Bezpieczeństwa ONZ, w której posiada prawo veta.

Bodleian Library

Założona w 1602 roku jedna z najstarszych bibliotek europejskich; główna biblioteka Uniwersytetu Oksfordzkiego, której księgozbiór, wraz z wchodzącymi w jej skład bibliotekami, liczy ponad siedem milionów książek, zajmujących biblioteczne półki o łącznej długości 180 km (około 17 000 000 woluminów). Pod względem wielkości księgozbioru Bodleian Library ustępuje jedynie British Library. Biblioteka Bodleian od 1610 otrzymuje egzemplarz każdej książki opublikowanej w Wielkiej Brytanii.

Oxford

Miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire. Nazwa miasta pochodzi od dwóch słów: ox (wół) i ford (bród); w Oxfordzie – miejscu, gdzie rzeka Cherwell wpada do Tamizy – można było pokonać obie rzeki w bród, najczęściej wozem zaprzęgniętym w woły. Najbardziej znane jako siedziba słynnego Oxford University, założonego w połowie XII wieku, który jest najstarszym uniwersytetem w krajach anglojęzycznych; szkoła początkowo utrzymywała się z myta za korzystanie ze wspomnianego wyżej brodu. Polacy w Oxfordzie są popularni ze względu na mnogość międzynarodowych szkół językowych. Jest również miastem przemysłowym (koncern samochodowy Morris).