Początek nowoczesnego Brighton to połowa XVIII w., kiedy dr Richard Russell zaczął promować zdrowe efekty z kąpieli morskich. Nowa moda na kiedyś podupadające rybackie miasteczko, została potwierdzona przez urok, jaki wywierało na Księciu Walii od czasu, kiedy pierwszy raz je odwiedził w 1783 r. Od lat 40. XIX w., linia kolejowa Londyn-Brighton
-Południowe Wybrzeże, sprowadzała coraz bardziej wzrastającą liczbę turystów, pochodzących z różnych klas społecznych do miejsca zwanego „Londyn nad morzem”. Dzisiejsze, dojrzałe już miasto, pozostało wciąż młode, pielęgnując swój urok i przyciągając kolejne generacje turystów z kraju i z zagranicy.
Royal Pavilion
Pierwsza wersja pałacu została zbudowana na terenie dawnej farmy w dwóch etapach na przełomie XVIII i XIX wieku. Ta orientalna, fantastyczna konstrukcja z kamienia ze stiukami odzwierciedla osobowość swojego zleceniodawcy – Jerzego Augusta Fryderyka, Księcia Walii, późnie Regenta, a w końcu króla Jerzego IV. Książę cierpiał na dnę moczanową i lekarz zalecił mu, aby często przebywał nad morzem – mikroklimat wybrzeża miał dobrze służyć jego zdrowiu. Stąd wzięła się decyzja o budowy rezydencji w Brighton.
Innym powodem miała być chęć dyskretnego – z dala od Londynu – spotykania się z jego ukochaną, Marią Anne Fitzherbert (książę nawet poślubił ją, lecz związek ten był nieważny z mocy brytyjskiego prawa, gdyż nie należała ona do arystokracji i była katoliczką). Obecny wygląd nadał pałacowi architekt John Nash w czasie przebudowy trwającej w latach 1815-1822. król stworzył tu ekstrawaganckie miejsce dla rozrywki swojego nadmorskiego dworu.
W 1845 rząd postanowił o sprzedaży pałacu. Po długich pertraktacjach, w 1849 nabywcą zostały władze miejskie Brighton. W czasie I wojny światowej mieścił się tam szpital dla rannych żołnierzy z Indii i Karaibów. Nieopodal Brighton urządzono miejsce rytualnej kremacji i pochówku dla zmarłych w szpitalu hinduistów i sikhów. Obecnie budynek stanowi muzeum, istnieje także możliwość wynajmowania go na konferencje i przyjęcia.
Do pałacu wchodzi się przez dwie egzotyczne bramy. Jego wyjątkowa sylwetka, pełna „bąblowatych” kopuł, pinakli, wieżyczek i iglic wcinających się w niebo, jest wolną interpretacją architektury hinduskiej. Wewnątrz, we wspaniale umeblowanych i dekorowanych pomieszczeniach, przeważają elementy chińskie, co znajduje swoją kulminację w Music Room, oświetlonym lampami w kształcie kwiatu lotosu, gdzie wielkie malowane smoki i węże wiją się pod sklepieniem kopuły. Banqueting Room jest równie wystawny, z sufitu kopuły zwisa jednotonowy kryształowy żyrandol w kształcie skrzydlatego smoka na tle ogromnych liści bananowca.
Cały ten przepych znajduje się również w ogrodach.
Godziny zwiedzania: codziennie; 10.00 – 17.15
Cennik:
Dorośli £8.50
Dzieci £5.10
Od 1 marca 2008 – 31 marca 2009 ceny zostały zmienione: dorośli £4.25, dzieci free
Nadbrzeże
Szeroka promenada łączy linię morza z lądem. Bogactwo lekkich, wesołych szczegółów, poczynając od prac w żelazie i kończąc na małych kioskach i zadaszeniach wprowadza wakacyjny nastrój.
W morze wchodzi molo Palace Pier zbudowane w 1899, znane jako miejsce rozrywek i dobrego jedzenia.
Niedaleko Palace Pier, w punkcie przecięcia się górnej i dolnej promenady, znajduje się Sea Life Centre, które oferuje różne sposoby podglądania morskiego życia z bliska, w tym tropikalne i słodkowodne ryby pływające w oryginalnym wiktoriańskim akwarium ze sklepieniem – w dniu otwarcia, w 1872 r., – największe na świecie. Aktualnie najdłuższy w Europie podwodny tunel-akwarium.
Volks’s Electric Travel – kolejka elektryczna z 1883 roku, jej trasa przebiega wzdłuż wybrzeża u podnóża kredowego klifu, od stacji Aquarium w pobliżu mola w Brighton do stacji Marina (nowoczesnego portu jachtowego).
W centrum warto zobaczyć St Bartholomew’s – spośród wielu kościołów w Brighton ten jest wyjątkowy. Wysublimowana prostota wzorzystych ścian z cegieł, prowadzących od nawy głównej o imponującej wysokości 41 m, kontrastuje z bogatym umeblowaniem.
Tagi: Brighton, East Sussex